Pierwsza wizyta u psychoterapeuty może budzić wiele pytań i niepewności. Zrozumienie, jak przebiega taki proces, jest kluczowe dla przełamania barier i rozpoczęcia drogi ku lepszemu samopoczuciu. Proces ten zazwyczaj rozpoczyna się od umówienia spotkania, co można zrobić telefonicznie, mailowo lub poprzez formularz kontaktowy dostępny na stronie internetowej gabinetu. Kluczowe jest, aby wybrać specjalistę, który odpowiada naszym potrzebom i preferencjom, co często wiąże się z zapoznaniem się z jego kwalifikacjami, specjalizacją i podejściem terapeutycznym. Wielu terapeutów oferuje krótką, wstępną rozmowę telefoniczną, podczas której można zadać podstawowe pytania i zorientować się, czy dana osoba będzie odpowiednim wyborem.
Kiedy już dojdzie do pierwszego spotkania, zazwyczaj terapeuta tworzy bezpieczną i poufną przestrzeń, w której pacjent może swobodnie wyrażać swoje myśli i uczucia. Spotkanie to ma charakter głównie diagnostyczny i poznawczy. Terapeuta zbiera informacje o pacjencie, jego historii życia, trudnościach, z jakimi się zmaga, oraz oczekiwaniach wobec terapii. Nie jest to jeszcze etap głębokiej pracy terapeutycznej, a raczej etap budowania relacji i zrozumienia wzajemnych potrzeb. Pacjent ma pełne prawo zadawać pytania dotyczące procesu terapeutycznego, zasad poufności, częstotliwości sesji i ewentualnych kosztów. Dobry terapeuta cierpliwie odpowie na wszystkie wątpliwości, zapewniając poczucie bezpieczeństwa i profesjonalizmu.
Podczas pierwszego spotkania terapeuta często zadaje pytania dotyczące historii problemu, od kiedy się pojawia, jakie są jego przejawy i jak wpływa na codzienne funkcjonowanie. Ważne jest, aby być szczerym i otwartym, choć nie ma obowiązku dzielić się wszystkim od razu. Celem jest stworzenie wspólnego zrozumienia sytuacji i określenie celów terapeutycznych. Terapeuta może również zapytać o wcześniejsze doświadczenia z pomocą psychologiczną, relacje rodzinne, pracę, zdrowie fizyczne oraz ogólny stan psychiczny. Wszystkie te informacje pomagają w stworzeniu pełnego obrazu i zaplanowaniu dalszych kroków. Ważne jest, aby pacjent czuł się komfortowo i bezpiecznie, wiedząc, że jego prywatność jest w pełni chroniona.
Na zakończenie pierwszego spotkania terapeuta zazwyczaj przedstawia swoje wstępne spostrzeżenia i propozycję dalszego planu działania. Może to obejmować rekomendację konkretnego nurtu terapeutycznego, propozycję częstotliwości sesji lub ustalenie ram czasowych współpracy. Pacjent ma możliwość podjęcia decyzji, czy chce kontynuować terapię u danego specjalisty. Pierwsza wizyta to również czas na zrozumienie zasad współpracy, takich jak ustalanie terminów, odwoływanie sesji czy kwestie związane z poufnością. Profesjonalny terapeuta jasno przedstawi te zasady, zapewniając transparentność całego procesu.
O czym rozmawiać podczas pierwszej sesji psychoterapii z profesjonalistą
Pierwsza sesja psychoterapii stanowi fundament przyszłej pracy z terapeutą. Jest to czas, w którym nawiązywana jest kluczowa relacja oparta na zaufaniu i wzajemnym zrozumieniu. Kluczowym elementem tej rozmowy jest przedstawienie powodu, dla którego pacjent zdecydował się na skorzystanie z pomocy specjalisty. Nie ma znaczenia, czy jest to konkretny problem, trudna sytuacja życiowa, długotrwałe cierpienie, czy po prostu chęć lepszego poznania siebie. Ważne jest, aby w sposób szczery i otwarty opowiedzieć o tym, co skłoniło do szukania wsparcia. Terapeuta będzie zadawał pytania, które pomogą mu zrozumieć kontekst problemu, jego genezę i wpływ na życie pacjenta.
Kolejnym ważnym aspektem jest omówienie historii problemu. Pacjent jest zachęcany do opowiedzenia, od kiedy zmagają się z obecnymi trudnościami, jakie były pierwsze objawy, jak problem ewoluował na przestrzeni czasu i jakie próby rozwiązania go zostały podjęte do tej pory. Szczegółowe informacje dotyczące przeszłości, w tym ważnych wydarzeń życiowych, relacji rodzinnych, doświadczeń z dzieciństwa, a także ewentualnych wcześniejszych doświadczeń z terapią, są niezwykle cenne dla terapeuty. Pozwalają one na stworzenie szerszego obrazu sytuacji i lepsze zrozumienie mechanizmów, które mogą podtrzymywać obecne problemy. Pamiętaj, że nie musisz dzielić się wszystkim od razu, jeśli nie czujesz się na to gotowy.
Ważnym elementem pierwszej sesji jest również określenie oczekiwań wobec terapii. Pacjent powinien zastanowić się, co chciałby osiągnąć dzięki pracy z terapeutą. Czy celem jest rozwiązanie konkretnego problemu, zmiana pewnych zachowań, poprawa relacji, lepsze radzenie sobie ze stresem, czy może głębsze zrozumienie siebie? Terapeuta zapyta o te oczekiwania, aby upewnić się, że jego podejście i metody pracy są zgodne z potrzebami pacjenta. Wspólne ustalenie celów terapii jest kluczowe dla jej skuteczności i motywacji pacjenta do dalszej pracy. Jasno określone cele pozwalają na monitorowanie postępów i dostosowywanie procesu terapeutycznego.
Nie można zapomnieć o kwestiach praktycznych i organizacyjnych. Pierwsza wizyta to dobry moment na zadanie pytań dotyczących zasad poufności, częstotliwości i długości sesji, kosztów terapii oraz ewentualnych zasad odwoływania spotkań. Terapeuta powinien jasno przedstawić warunki współpracy, odpowiadając na wszelkie wątpliwości i pytania pacjenta. Zrozumienie tych kwestii od samego początku buduje poczucie bezpieczeństwa i pozwala uniknąć nieporozumień w przyszłości. Profesjonalny terapeuta zadba o to, aby pacjent czuł się komfortowo i świadomy wszystkich aspektów terapii.
Jak psychoterapeuta przygotowuje się do pracy z pacjentem
Przygotowanie psychoterapeuty do pracy z nowym pacjentem jest procesem wieloaspektowym, który rozpoczyna się na długo przed pierwszym spotkaniem. Kluczowym etapem jest analiza informacji uzyskanych podczas wstępnego kontaktu, czy to telefonicznego, mailowego, czy też poprzez formularz zgłoszeniowy. Terapeuta analizuje podstawowe dane dotyczące pacjenta, jego powód zgłoszenia się na terapię oraz wstępne oczekiwania. Pozwala to na zarysowanie potencjalnych obszarów pracy i przygotowanie się do pierwszej rozmowy w sposób, który będzie najbardziej efektywny dla pacjenta. Zrozumienie wstępnych potrzeb jest kluczowe dla zbudowania pozytywnej relacji.
Następnie, terapeuta często korzysta ze swojej wiedzy teoretycznej i doświadczenia klinicznego, aby przewidzieć, jakie pytania mogą być istotne podczas pierwszej sesji. W zależności od zgłaszanego problemu, może on przygotować sobie karty pytań lub notatki pomocnicze, które ułatwią zebranie wywiadu. Nie chodzi o sztywne trzymanie się scenariusza, ale o zapewnienie, że wszystkie kluczowe informacje zostaną zebrane, aby móc trafnie ocenić sytuację pacjenta. Ważne jest, aby terapeuta był elastyczny i potrafił dostosować swoje podejście do indywidualnych potrzeb i tempa pacjenta. Tworzenie bezpiecznej przestrzeni jest priorytetem.
Kluczowym elementem przygotowania jest również stworzenie odpowiedniego środowiska terapeutycznego. Gabinet powinien być miejscem, które sprzyja poczuciu bezpieczeństwa, spokoju i poufności. Tłumienie hałasu, odpowiednie oświetlenie, komfortowe meble – wszystko to ma znaczenie dla komfortu pacjenta. Terapeuta dba o to, aby nic nie zakłócało przebiegu sesji, a także aby zapewnić dyskrecję i poczucie intymności. Przygotowanie fizyczne przestrzeni jest równie ważne jak przygotowanie mentalne terapeuty.
Oprócz aspektów praktycznych i teoretycznych, terapeuta przygotowuje się również mentalnie. Oznacza to skoncentrowanie się na pacjencie, odłożenie na bok własnych problemów i emocji, aby w pełni być obecnym podczas sesji. Przygotowanie to może obejmować krótką medytację, ćwiczenia oddechowe lub po prostu świadome skierowanie uwagi na nadchodzące spotkanie. Terapeuta musi być gotowy na przyjęcie wszystkiego, co pacjent zdecyduje się mu przedstawić, bez oceniania i z pełnym zaangażowaniem. Przygotowanie to obejmuje również refleksję nad własnymi mocnymi stronami i potencjalnymi ograniczeniami.
Wizyta u psychoterapeuty jak wygląda proces budowania zaufania
Budowanie zaufania z psychoterapeutą to proces, który rozwija się stopniowo, a jego fundamentem jest poczucie bezpieczeństwa i akceptacji. Pierwsza wizyta jest kluczowym momentem, w którym pacjent ocenia, czy czuje się na tyle komfortowo, aby otworzyć się przed nową osobą. Terapeuta, świadomy tej delikatności, stawia sobie za cel stworzenie atmosfery, w której pacjent może poczuć się wysłuchany, zrozumiany i nieoceniany. Osiąga się to poprzez aktywne słuchanie, empatyczne reagowanie i stosowanie języka, który jest zrozumiały i nie wywołuje dodatkowego napięcia.
Podczas pierwszych sesji terapeuta skupia się na zbieraniu informacji, ale robi to w sposób delikatny i etapowy. Nie naciska na ujawnienie bolesnych szczegółów, jeśli pacjent nie jest na to gotowy. Pozwala pacjentowi na samodzielne tempo dzielenia się swoimi myślami i uczuciami. Ważne jest, aby pacjent czuł, że ma kontrolę nad tym, co i kiedy ujawnia. Terapeuta wielokrotnie podkreśla zasadę poufności, co jest kluczowe dla budowania zaufania. Informacja, że wszystko, co zostanie powiedziane, pozostanie między pacjentem a terapeutą, daje poczucie bezpieczeństwa i pozwala na większą otwartość.
Kluczową rolę odgrywa również transparentność terapeuty. Wyjaśnienie zasad terapii, celów, metod pracy oraz ewentualnych ograniczeń buduje poczucie pewności i przewidywalności. Pacjent wie, czego może się spodziewać, co redukuje niepewność i strach. Terapeuta odpowiada na wszystkie pytania pacjenta cierpliwie i wyczerpująco, dając mu poczucie, że jego troski są ważne. Ta otwartość w komunikacji jest fundamentem zdrowej relacji terapeutycznej.
Stopniowe budowanie zaufania polega również na konsekwentnym stosowaniu się terapeuty do ustalonych zasad. Punktualność, dyskrecja, profesjonalizm w każdym aspekcie kontaktu z pacjentem utwierdzają go w przekonaniu, że może polegać na terapeucie. W miarę postępów terapii, pacjent coraz śmielej dzieli się swoimi przeżyciami, a terapeuta reaguje wspierająco i z empatią. Ta dynamika stopniowego otwierania się i otrzymywania wsparcia jest podstawą głębokiej i skutecznej relacji terapeutycznej, która często przekłada się na pozytywne zmiany w życiu pacjenta.
Przezwyciężanie obaw przed pierwszą wizytą u psychoterapeuty
Decyzja o skorzystaniu z pomocy psychoterapeuty jest często poprzedzona długim procesem wewnętrznych zmagań i obaw. Wiele osób odczuwa lęk przed nieznanym, obawia się oceny, krytyki lub po prostu tego, że nie będzie potrafiło odpowiednio wyrazić swoich uczuć. Pierwszym krokiem do przezwyciężenia tych obaw jest uświadomienie sobie, że są one naturalne i powszechne. Praktycznie każdy, kto po raz pierwszy decyduje się na terapię, doświadcza pewnego poziomu niepokoju. Samo zaakceptowanie tych uczuć jest już znaczącym postępem w kierunku przezwyciężenia bariery.
Kluczową rolę odgrywa również zdobycie wiedzy na temat tego, jak wygląda wizyta u psychoterapeuty. Zrozumienie, że pierwsza sesja ma charakter głównie poznawczy i diagnostyczny, może znacząco zmniejszyć napięcie. Terapeuta nie oczekuje od pacjenta gotowych rozwiązań ani natychmiastowej głębokiej analizy. Jego celem jest poznanie pacjenta, jego historii i problemów, aby móc stworzyć plan terapeutyczny. Świadomość, że terapeuta jest profesjonalistą, który przeszedł odpowiednie szkolenia i pracuje w oparciu o zasady etyki zawodowej, w tym poufności, może przynieść ulgę i zwiększyć poczucie bezpieczeństwa.
Warto również pamiętać, że wybór terapeuty jest procesem, który powinien być dopasowany do indywidualnych potrzeb. Nie każdy terapeuta będzie odpowiedni dla każdej osoby. Poszukiwanie informacji o kwalifikacjach, specjalizacji i podejściu terapeutycznym może pomóc w znalezieniu osoby, z którą pacjent będzie czuł się najbardziej komfortowo. Niektórzy terapeuci oferują krótkie, wstępne rozmowy telefoniczne lub konsultacje, które pozwalają na zadanie pytań i ocenę wzajemnych oczekiwań. Ta możliwość „przetestowania” relacji może znacząco zredukować obawy.
Kolejnym sposobem na przezwyciężenie obaw jest pozytywne nastawienie i skupienie się na korzyściach płynących z terapii. Zamiast koncentrować się na potencjalnych trudnościach, warto pomyśleć o tym, co można zyskać: lepsze radzenie sobie z emocjami, rozwiązanie problemów, rozwój osobisty, poprawę jakości życia. Przygotowanie sobie listy pytań do terapeuty może również pomóc w poczuciu większej kontroli nad sytuacją. Po pierwszej wizycie, nawet jeśli nie wszystko poszło idealnie, warto ocenić swoje odczucia i zastanowić się, czy chce się kontynuować proces. Czasem potrzeba kilku spotkań, aby poczuć się w pełni komfortowo.
Co psychoterapeuta robi z informacjami od pacjenta
Psychoterapeuta gromadzi informacje od pacjenta w celu stworzenia kompleksowego obrazu jego sytuacji życiowej, psychicznej i emocjonalnej. Te informacje nie są traktowane jako zbiór odrębnych faktów, ale jako integralna część historii pacjenta, która pomaga zrozumieć genezę problemów i mechanizmy, które podtrzymują trudności. Terapeuta analizuje wypowiedzi pacjenta, jego sposób komunikacji, emocje, które towarzyszą opowiadanym historiom, a także niewerbalne sygnały, takie jak mimika czy gestykulacja. Wszystko to składa się na bogaty materiał diagnostyczny.
Kluczowym celem analizy zebranych informacji jest postawienie diagnozy psychologicznej lub psychoterapeutycznej. Nie jest to jednak diagnoza w sensie medycznym, która często opiera się na ścisłych kryteriach diagnostycznych, ale raczej rozpoznanie funkcjonowania psychicznego pacjenta, jego zasobów, trudności, mocnych i słabych stron. Na tej podstawie terapeuta może lepiej zrozumieć, jakie strategie terapeutyczne będą najbardziej skuteczne w danym przypadku. Diagnoza jest dynamiczna i może ewoluować w trakcie terapii, w miarę jak pacjent coraz głębiej poznaje siebie.
Kolejnym etapem jest wykorzystanie zebranych informacji do opracowania indywidualnego planu terapeutycznego. Plan ten określa cele terapii, metody pracy, które będą stosowane, oraz ramy czasowe współpracy. Terapeuta, współpracując z pacjentem, ustala priorytety i oczekiwane rezultaty. Plan terapeutyczny nie jest sztywny, może być modyfikowany w zależności od postępów pacjenta i pojawiających się nowych wyzwań. Ważne jest, aby pacjent był świadomy tego planu i aktywnie w nim uczestniczył.
Informacje uzyskane od pacjenta służą również do monitorowania postępów terapii. Terapeuta regularnie ocenia, czy cele terapii są osiągane, czy stosowane metody przynoszą oczekiwane rezultaty, i czy relacja terapeutyczna jest nadal efektywna. Wszelkie zmiany w samopoczuciu pacjenta, jego zachowaniu czy sposobie myślenia są analizowane w kontekście całego procesu terapeutycznego. W ten sposób psychoterapeuta zapewnia, że terapia jest dostosowana do aktualnych potrzeb pacjenta i zmierza we właściwym kierunku, prowadząc do pozytywnych zmian i poprawy jakości życia.
Jak psychoterapeuta pracuje z trudnymi emocjami pacjenta podczas sesji
Praca psychoterapeuty z trudnymi emocjami pacjenta jest sercem procesu terapeutycznego. Nie chodzi o to, aby te emocje wyeliminować, ale aby pomóc pacjentowi je zrozumieć, zaakceptować i nauczyć się nimi zarządzać w zdrowy sposób. Terapeuta tworzy bezpieczną przestrzeń, w której pacjent może swobodnie wyrażać nawet najbardziej bolesne uczucia, takie jak gniew, smutek, lęk, wstyd czy poczucie winy, wiedząc, że zostanie przyjęty z empatią i bez osądzania. To właśnie akceptacja i walidacja ze strony terapeuty są pierwszym krokiem do przepracowania trudnych emocji.
Terapeuta stosuje różne techniki, aby pomóc pacjentowi w eksploracji tych emocji. Może to obejmować zadawanie pytań, które pogłębiają zrozumienie źródła emocji, jej kontekstu i znaczenia dla pacjenta. Na przykład, terapeuta może zapytać: „Kiedy po raz pierwszy poczułeś się w ten sposób?”, „Co się dzieje w twoim ciele, gdy odczuwasz ten lęk?”, „Jakie myśli towarzyszą temu smutkowi?”. Celem jest nie tylko nazwanie emocji, ale także zrozumienie jej powiązań z myślami, przekonaniami i doświadczeniami z przeszłości. Aktywne słuchanie i odzwierciedlanie uczuć pacjenta przez terapeutę wzmacnia jego poczucie bycia zrozumianym.
Ważnym elementem jest również nauka regulacji emocjonalnej. Trudne emocje często przytłaczają pacjenta, prowadząc do zachowań impulsywnych lub unikowych. Terapeuta może wprowadzać techniki relaksacyjne, ćwiczenia oddechowe, techniki uważności (mindfulness) lub strategie radzenia sobie ze stresem, które pomagają pacjentowi odzyskać równowagę w trudnych momentach. Celem jest wyposażenie pacjenta w narzędzia, które może wykorzystywać samodzielnie, poza sesjami terapeutycznymi, do zarządzania swoim stanem emocjonalnym.
Terapia często polega na przepracowaniu traumatycznych doświadczeń lub głęboko zakorzenionych negatywnych przekonań, które są źródłem trudnych emocji. Terapeuta może pomagać pacjentowi w stopniowym konfrontowaniu się z tymi wspomnieniami lub przekonaniami w kontrolowany i bezpieczny sposób, tak aby mogły zostać przetworzone i zintegrowane. To proces, który wymaga czasu, cierpliwości i zaufania do terapeuty. W miarę jak pacjent uczy się lepiej rozumieć i akceptować swoje emocje, rozwija większą odporność psychiczną i zdolność do pełniejszego i bardziej satysfakcjonującego życia.
Jakie pytania może zadać psychoterapeuta podczas pierwszej rozmowy
Pierwsza rozmowa z psychoterapeutą, często określana jako konsultacja wstępna, ma na celu zebranie kluczowych informacji i zbudowanie podstawowej relacji. Terapeuta zadaje szereg pytań, które pomagają mu zrozumieć sytuację pacjenta, jego potrzeby i oczekiwania wobec terapii. Ważne jest, aby pamiętać, że pytania te nie mają na celu oceny, lecz pogłębienia zrozumienia i stworzenia mapy terapeutycznej. Pacjent może czuć się niepewnie, ale warto pamiętać, że terapeuta jest profesjonalistą, który wie, jak prowadzić rozmowę w sposób komfortowy i efektywny.
Często pierwsze pytania dotyczą bezpośrednio powodu zgłoszenia się na terapię. Terapeuta zapyta: „Co skłoniło Pana/Panią do szukania pomocy?”, „Z jakimi trudnościami się Pan/Pani zmaga?”, „Od jak dawna te problemy dotyczą?”. Kluczowe jest, aby pacjent opowiedział o swoich aktualnych zmaganiach w sposób, w jaki czuje się komfortowo. Terapeuta może również dopytać o przejawy tych trudności, np. w sferze emocjonalnej (jakie uczucia towarzyszą problemom), behawioralnej (jak wpływają na codzienne zachowania) czy poznawczej (jakie myśli się pojawiają).
Kolejny obszar pytań dotyczy historii problemu i ogólnej historii życia pacjenta. Terapeuta może zapytać o: „Jakie wydarzenia w Pana/Pani życiu mogły wpłynąć na obecną sytuację?”, „Jak wyglądały Pana/Pani relacje rodzinne w dzieciństwie?”, „Czy doświadczał/a Pan/Pani wcześniej podobnych trudności?”, „Czy korzystał/a Pan/Pani wcześniej z pomocy psychologicznej lub terapeutycznej?”. Informacje te pomagają terapeucie zrozumieć kontekst rozwoju pacjenta i zidentyfikować potencjalne źródła problemów. Ważne jest, aby pacjent czuł się bezpiecznie, dzieląc się tymi informacjami, i pamiętał o zasadzie poufności.
Nie można zapomnieć o pytaniach dotyczących oczekiwań wobec terapii i celów. Terapeuta zapyta: „Czego oczekuje Pan/Pani od terapii?”, „Co chciałby Pan/Pani osiągnąć dzięki pracy ze mną?”, „Jak wyobraża sobie Pan/Pani swoją sytuację po zakończeniu terapii?”. Te pytania są kluczowe dla ustalenia wspólnego kierunku pracy i monitorowania postępów. Na koniec pierwszej rozmowy, terapeuta zazwyczaj wyjaśnia zasady współpracy, w tym kwestie poufności, częstotliwości sesji, kosztów i sposobu odwoływania spotkań. Daje to pacjentowi możliwość zadania własnych pytań i podjęcia świadomej decyzji o kontynuacji terapii.
Jak ocenić czy psychoterapeuta jest odpowiedni dla danej osoby
Ocena, czy psychoterapeuta jest odpowiedni dla danej osoby, to proces subiektywny, który wymaga zwrócenia uwagi na kilka kluczowych aspektów. Najważniejszym czynnikiem jest poczucie bezpieczeństwa i komfortu, jakie pacjent odczuwa w obecności terapeuty. Podczas pierwszej wizyty warto zwrócić uwagę na to, czy terapeuta budzi zaufanie, czy czujemy się wysłuchani i zrozumiani, a także czy jego podejście jest empatyczne i nieoceniające. Jeśli już na początku rozmowy pojawia się silne poczucie dyskomfortu, niepewności lub lęku, może to być sygnał, że ta konkretna relacja terapeutyczna nie jest najlepszym wyborem.
Kolejnym istotnym elementem jest zgodność podejścia terapeutycznego z indywidualnymi potrzebami pacjenta. Różne nurty psychoterapii (np. poznawczo-behawioralna, psychodynamiczna, humanistyczna) kładą nacisk na różne aspekty pracy terapeutycznej. Warto dowiedzieć się, w jakim nurcie pracuje terapeuta i czy odpowiada to naszym oczekiwaniom. Niektórzy pacjenci preferują bardziej strukturalne podejście z jasno określonymi celami i ćwiczeniami, podczas gdy inni wolą bardziej otwartą eksplorację swoich uczuć i doświadczeń. Jasna komunikacja terapeuty na temat swojego podejścia jest kluczowa.
Kwalifikacje i doświadczenie terapeuty są również ważne, choć nie zawsze decydujące. Warto sprawdzić, czy terapeuta posiada odpowiednie wykształcenie, certyfikaty i czy jest członkiem uznanych stowarzyszeń zawodowych. Doświadczenie w pracy z podobnymi problemami, z jakimi zmaga się pacjent, może być dodatkowym atutem. Jednak nawet terapeuta z bogatym doświadczeniem nie zawsze będzie idealnym wyborem, jeśli nie ma wystarczającej chemii czy dopasowania interpersonalnego. Dlatego ważne jest, aby balansować między formalnymi kwalifikacjami a subiektywnym odczuciem dopasowania.
Ostateczna decyzja o kontynuacji terapii powinna być podjęta po pierwszej wizycie, dając sobie czas na refleksję. Warto zastanowić się, czy czujemy się rozumiani, czy cele terapeutyczne zostały jasno określone i czy czujemy się zmotywowani do dalszej pracy. Nie należy obawiać się zmiany terapeuty, jeśli czujemy, że obecna współpraca nie przynosi oczekiwanych rezultatów lub nie czujemy się w niej komfortowo. Czasem potrzeba kilku prób, aby znaleźć terapeutę, z którym można zbudować efektywną i wspierającą relację terapeutyczną, prowadzącą do pozytywnych zmian w życiu.
